Wednesday, June 10, 2009

Ang Sulat ni Ama at ni Ina

Ang Sulat ni Ama at ni Ina kay bunso,..

Anak sa aking pagtanda, unawain mo sana ako at pagpasensiyahan.
Kapag dala ng kalabuan ng mata ay nakabasag ako ng pinggan o nakatapon ng sabaw sa hapag kainan, anak huwag mo sana akong kagagalitan, kasi maramdamin ang isang matanda. Nagse-self-pity ako sa tuwing sisigawan mo ako.

Kapag mahina na ang tenga ko at hindi ko maintindihan ang sinasabi mo, anak huwag mo naman sana akong sabihan ng "binge!" paki-ulit mo na lang ang sinasabi mo o pakisulat mo na lang kaya ko pa naman bumasa kahit medyo malabo na ang aking mata.

Pasensya ka na, anak, kapag mahina na ang tuhod ko, pagtiyagaan mo sana akong tulungang tumayo, katulad ng pag-aalalay ko sa iyo noong nag-aaral ka pa lamang lumakad..

Pagpasensyahan mo sana ako kung ako man ay nagiging makulit at paulit-ulit na parang sirang plaka. Basta pakinggan mo nalang ako. Huwag mo sana akong pagtatawanan o pagsasawaang pakinggan. Natatandaan mo anak noong bata ka pa? kapag gusto mo ng lobo, paulit-ulit mo 'yong sasabihin, maghapon kang mangungulit hangga't hindi mo nakukuha ang gusto mo. Pinagtyagaan ko ang kakulitan mo.

Pagpasensyahan mo na rin sana ang aking amoy. Amoy matanda, amoy lupa. Huwag mo sana akong piliting maligo. Mahina na ang katawan ko. Madaling magkasakit kapag nalamigan, huwag mo sana akong pandirihan. Natatandaan mo noong bata ka pa? Pinagtyagaan kitang habulin sa ilalim ng kama kapag ayaw mong maligo.

Pagpasensyahan mo sana kung madalas, ako'y masungit, Dala na marahil ito ng katandaan. Pagtanda mo, maiintindihan mo rin.

Kapag may konti kang panahon, magkwentuhan naman tayo, kahit sandali lang. Inip na ako sa bahay, maghapong nag-iisa. Walang kausap. Alam kong busy ka sa trabaho, subalit nais kong malaman mo na sabik na sabik na akong makakwentuhan ka, kahit alam kong hindi ka interesado sa mga kwento ko. Natatandaan mo anak, noong bata ka pa? Pinagtyagaan kong pakinggan at intindihin ang pautal-utal mong kwento tungkol sa iyong teddy bear.

At kapag dumating ang sandali na ako'y magkakasakit at maratay sa banig ng karamdaman, huwag mo sana akong pagsawaang alagaan. Pagpasensyahan mo na sana kung ako man ay maihi o madumi sa higaan, Pagtyagaan mo sana akong alagaan sa mga huling sandali ng aking buhay.

Tutal hindi na naman ako magtatagal.Kapag dumating ang sandali ng aking pagpanaw, hawakan mo sana ang aking kamay at bigyan mo ako ng lakas ng loob na harapin ang kamatayan.At huwag kang mag-alala, kapag kaharap ko na ang Diyos na lumikha, ibubulong ko sa kanya na pagpalain ka sana ... Dahil naging mapagmahal ka sa iyong ama't ina...


Paalala sa mga anak,.. ang sinumang umalipusta sa ama't ina ay kanya ring daranasin sa oras ng kanyang pagtanda (Karma kung baga)... kaya habang buhay pa ang inyong mga magulang dapat lang ninyong pagsilbihan para sa pagtanaw ng utang na loob sa kanila at ipadama na sila ay mahalaga sa inyo.

Huwag natin gayahin ang ugaling Americano, na kung matanda na ang kanilang mga magulang kanila na ito diladala sa home care center, dinadalaw na lang kung kailan nila gustong dalawin,.. kaya kawawa ang mga matatanda sa america, hindi nila nararanasan ang pag-aaruga ng kaninlang mga anak habang sila ay kasalukuyang matandana.


2 comments:

Amity Me said...

Ang mapagmahal sa magulang ay aani din ng pagmamahal sa mga anak kapag siya'y tumanda na. Kaya habang maaga pa, ipakita natin ang ating pagmamahal sa ating mga magulang...

Nice post, Windel! Keep on!

sm said...

beautiful pics